Czasem największą odwagą jest przyznać: nie wiem, co czuję.
Czasem największą odwagą jest przyznać: nie wiem, co czuję. To zdanie odsłania bardzo delikatny, ale prawdziwy aspekt ludzkiego doświadczenia — moment, w którym tracimy orientację we własnych emocjach.
W kulturze, która nagradza pewność, kompetencję i kontrolę, przyznanie „nie wiem, co czuję” wydaje się oznaką słabości. A jednak w rzeczywistości to jeden z najbardziej szczerych aktów odwagi.
Nie wiedzieć — to pozwolić sobie na kontakt z tym, co jeszcze nieuświadomione. To zatrzymać się, zamiast na siłę dopasowywać emocje do znanych etykiet. W tym „nie wiem” mieści się przestrzeń: na odkrycie, że emocje nie są logiczne, że mogą się mieszać, że czasem potrzebują ciszy, by wybrzmieć.
To zdanie przypomina, że rozwój emocjonalny nie polega na tym, by zawsze mieć odpowiedź, ale by mieć gotowość do bycia w niewiedzy — z ciekawością, a nie z oceną. Bo dopiero kiedy przyznamy, że nie wiemy, dajemy sobie szansę naprawdę usłyszeć, co się w nas dzieje.
www.drgru.pl Wszelkie prawa zastrzeżone.
Strona korzysta z plików cookies zgodnie z polityką prywatności
Rejestracja: +48 71 738 77 95*
*Rejestracja telefoniczna: pn–pt, 8:00–17:00
Rezerwacja wizyt - widget "umów wizytę" lub aplikacja znanylekarz.pl
konsultacja@drgru.pl
ul. Biskupia 11 lokal 203,
50-148 Wrocław
Możesz mnie znaleźć.